Kijken hoe het kan

Passende ondersteuning betekent integraal werken

Simonet Schroot, senior beleidsadviseur bij gemeente Oldambt vertelt: ‘ik nam deel aan een Autisme Belevings Circuit als onderdeel van een minisymposium en ervoer een enorm gevoel van onmacht. Ik wilde er gewoon uit weg! Als gemeente zijn we echter verantwoordelijk voor participatiemogelijkheden voor mensen met autisme. Dus ik wist: ik moet hier niet uit weg, ik moet me er juist in verdiepen! Toen Roelie Veldhuis, coördinator van het Autisme Netwerk Groningen vroeg: ‘Wie wil hier over doorpraten?’ heb ik gelijk mijn hand op gestoken. Zo is het initiatief gestart.

Wat houdt het initiatief in: 

Het initiatief houdt in dat we voor en met een heel aantal mensen met autisme kijken hoe ze kunnen participeren. Het blijkt dat integraal samenwerken tussen bv. zorg, onderwijs, maatschappelijk werk, sport, werk en wonen echt moet, maar dat het nog weinig concrete handvatten kende.

Maar dat veranderde snel: vier groepen zijn ieder met een deel van de aanpak aan de slag gegaan. De groepen zijn als volgt samengesteld:

  1. Van tijdige signalering naar passende ondersteuning
  2. Levensbrede aanpak door levensloopondersteuning
  3. Integrale trajecten voor thuiszitters (krijgen geen onderwijs)
  4. Zinvolle passende invulling van de dag

De eerste groep houdt zich bezig met de vraag: ‘Hoe vinden we kinderen/volwassenen, die vastlopen en wellicht autisme hebben?’ In de tweede groep zegt iemand: ‘Wát een woord: Levensloopondersteuning! Ik kon me daar geen voorstelling van maken. Maar voor mij ging het plotseling enorm leven toen ik iemand voor me zag die dit heel goed kan gebruiken’. De derde groep richt zich op integrale trajecten voor thuiszitters en kijken hoe er wél onderwijs mogelijk is. De vierde groep richt zich op een passende invulling van de dag: ‘We gaan goed uitzoeken wat elk van deze mensen eigenlijk zelf graag wil’.

De reacties zijn unaniem positief: ‘Het is nu al een prachtig resultaat, dat we in een groep zitten met mensen vanuit verschillende organisaties: gemeente, zorgaanbieders, scholen, sportorganisaties, welzijnswerk en ervaringsdeskundigen. En wat blijkt: We zijn nu bezig om elkaars taal te leren spreken! De basis om met elkaar samen te werken!’’

Soms hebben we ‘last’ van protocollen/procedures die samenwerking over levensterreinen heen in de weg staan. Dan zoeken we daar weer oplossingen voor.

Wat zijn de randvoorwaarden: 

We gaan uit van de kracht van diversiteit in de samenleving. Dat gaat niet vanzelf. We willen bijdragen aan facilitering van participatie van mensen met autisme. Dit vraagt integrale samenwerking over alle levensterreinen heen. We hopen met onze ervaringen handvatten te kunnen bieden voor een aanpak die vertaalbaar is naar andere gemeenten en andere doelgroepen (LVG en NAH).

Wat kun jij hiermee: 

We zijn nog op zoek naar een handzaam instrument waarmee we o.a. leraren, artsen, consultatiebureaus, werkgevers en familieleden de mogelijkheid geven om in te schatten of iemand autisme heeft. Als u zo’n instrument hebt of kent, neem dan contact met ons op!

Deel dit artikel

 Bezorgd over uw privacy?