Onderzoek

De pilot Levensloopbegeleiding is feitelijk een onderzoek met als hoofdvragen:

  • Wat is goede levensloopbegeleiding?
  • Hoe organiseer je dat?

Het onderzoek wordt uitgevoerd door een onafhankelijk onderzoeksbureau: Mad Impact. Komende winter wordt het eindrapport van Mad Impact verwacht. Hierin is ook een maatschappelijke businesscase opgenomen. Hoewel het onderzoek nog niet is afgerond, heeft Mad Impact wel al drie voorlopige conclusies gedeeld:

  1. Bij mensen met autisme bestaat een uitgesproken behoefte aan een vorm van ondersteuning die insteekt op basis van gelijkheid, die vertrouwd is, die zekerheid en bestendigheid biedt (levenslang), die complexe vragen op verschillende onderdelen in het leven van de deelnemer (levensbreed), waar hij alleen niet uit komt, helpt oplossen. Dat begint bij het opbouwen van een band. Maar het gaat ook over het verhelderen van de actuele vraagstukken. Deelnemers worden gecoacht om in beweging te komen. En indien nodig wordt maatwerk geregeld. Deelnemers geven aan dat dit type zorg voor hen tot op heden niet beschikbaar was. Veruit de meeste betrokkenen (zowel deelnemers, naasten als levensloopbegeleiders) die wij in het kader van de tussentijdse effectmeting gesproken hebben gaven aan (zeer) enthousiast te zijn over levensloopbegeleiding.
  2. Er zijn bij de rekrutering binnen de pilot geen professionele eisen aan levensloopbegeleiders gesteld, opdat de deelnemer echt zelf kan bepalen wie zijn levensloopbegeleider wordt. In de praktijk zien we succesvolle levensloopbegeleiders met zeer diverse arbeidsachtergronden. Dit succes komt mede voort uit het intensieve contact dat levensloopbegeleiders binnen de eigen regio met elkaar onderhouden. Via training en intervisie worden ingewikkelde situaties of vraagstukken, waar een levensloopbegeleider mogelijk bagage mist of niet de meest passende persoonskenmerken voor heeft, in nauwe samenwerking in de bredere groep opgepakt. Met andere woorden: onderlinge hulp wordt regelmatig gevraagd en geboden.
  3. Binnen de pilot werken levensloopbegeleiders niet met een vooraf voorgeschreven methode of pasklaar antwoord. Levensloopbegeleiders worden uitgedaagd werkelijk te luisteren naar hun deelnemer. Ze trachten de leefwereld van de deelnemer met een open houding te betreden, waarbij de levensloopbegeleider niet vooraf bepaalt wat het beste is om te doen. En dat mag. Want juist in de gedeelde, open zoektocht naar passende oplossingen komen bij de levensloopbegeleider, de deelnemer en diens naasten nieuwsgierigheid en creativiteit naar boven waardoor transformatie mogelijk blijkt.

Wil je deze winter het eindrapport ontvangen? Schrijf je dan nu hier in voor de nieuwsbrief en blijf als eerste op de hoogte van de ontwikkelingen.